تبلیغات
مشاوره و روان درمانی رهگشــا - از خدا چه می خواهیم؟2
 
از خدا چه می خواهیم؟2



3. بهشت:

وقتی کسی آنچرا که به او می‌رسد شکایت نمی‌کند و برای خداوند صبر را پیشه می‌کند قطعا خداوند چیزی به نام بهشت برایش در نظر می‌گیرد پس دانسته می‌شود که خداوند بهشت را به بهانه، به کسی نمی‌دهد بلکه به چیزی که ارزش دارد و بها دارد در عوضش می‌پردازد لذا این مقام عالی را در عوض اینکه در راه خدا صبر و استقامت به خرج داده است، داده می‌شود؛ و خداوند در سوره فرقان آیه 75 این مسئله را خاطر نشان کرده است و می‌فرماید: أُوْلَئکَ یجُزَوْنَ الْغُرْفَةَ به ما صَبرُواْ وَ یُلَقَّوْنَ فِیهَا تحِیَّةً وَ سَلَمًا
آنهایند کسانی که در مقابل صبرشان غرفه‌ها و درجات برتر (بهشت) را پاداش داده می‌شوند، و در آنجا با تحیّت و سلامی (از سوی خدا و فرشتگان) رو به رو می‌گردند.
و حتی در روایت به این پاداش اشاره شده است که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمود:
من دفن ثلاثة و صبر علیهم و احتسب وجب له الجنّة
فقالت: امّ ایمن و اثنین؟
فقال: من دفن اثنین و صبر علیهما و احتسبهما وجبت له الجنّة
فقالت: امّ ایمن و واحد؟
فسکت و امسک فقال: یا امّ ایمن من دفن واحدا و صبر علیه و احتسب وجبت له الجنّة (12)
کسی که سه فرزندش بمیرند و او بر مرگ آن‌ها صبر پیشه سازد و به حساب خدا بگذارد (یعنی برای رضای خدا صبر کند) بهشت بر او واجب می‌شود.
ام ایمن عرض کرد: اگر دو فرزند از او فوت شود چگونه است؟
حضرت فرمود: هر کس دو فرزند از او بمیرد و او برای رضای خدا صبر کند بهشت بر او واجب می‌گردد.
ام ایمن نیز عرض کرد: اگر یک فرزند از کسی فوت شود چطور است؟
حضرت ساکت شد و قدری مکث کرد بعد فرمود: ای ام ایمن! هر کس یک فرزند از او فوت گردد و او برای خدا صبر پیشه کند بهشت بر او واجب می‌شود.
به خاطر مصیبت منزوی شدن، برابر است با عدم رضایت از خداوند:
عثمان یکی از یاران پیغمبر بود ایشان خیلی اهل آمد و شد بود. یک بچه داشت، که بچه‌اش از دنیا رفت و از غصه‌ی بچه‌اش رفت خانه و دیگر بیرون نیامد. پیامبر احضارش کرد و گفت: چرا دیگر در جامعه حضور نداری؟ چرا منزوی شدی و گوشه گیری می‌کنی؟ گفت: آقا، داغ دیده‌ام! کمرم شکسته، روحم آسیب دیده است.
فرمود: آیا نمی‌خواهی از اجرها و الطاف الهی در قیامت برخوردار باشی؟
گفت: چرا. گفت: خوب این گوشه گیری مورد رضایت اسلام نیست. (13)

4. پاداش بی حساب:

اینکه خداوند برای صابران با استقامت به پاداش بی حساب مقرر فرموده به این خاطر است که هیچ عمل و کرداری به پاداش صبر و استقامت نخواهد رسید لذا در پیشگاه خداوند باید برترین اجر و پاداش را داشته باشند. پس کسانی که گرفتار حوادث ناگوار واقع شدند و در برابرش صابر بودند برایشان نه میزان سنجشی وجود دارد و نه برایشان نامه عملی باز خواهد شد این است پاداش بی حساب برای اینگونه افراد و چه خوب اجری است. بنابراین خداوند در سوره زمر آیه 10 می‌فرماید: قُلْ یا عِبادِ الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّکُمْ لِلَّذینَ أَحْسَنُوا فی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةٌ وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ إِنَّما یُوَفَّی الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ به غیرِ حِساب
بگو: «ای بندگان من که ایمان آورده‌اید! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهیزید! برای کسانی که در این دنیا نیکی کرده‌اند پاداش نیکی است! و زمین خدا وسیع است، (اگر تحت فشار سران کفر بودید مهاجرت کنید) که صابران اجر و پاداش خود را بی‌حساب دریافت می‌دارند!»
5 و 6 و 7 . بشارت و درود و رحمت و هدایت از جانب پروردگار:
این الطاف و درود و رحمت‌هایی که از طرف خداوند متعال به آن‌ها می‌رسد در حقیقت یک نیروی بزرگی برای آن‌ها است که در این راهِ پر گرفتار دچار اشتباه و انحراف نشوند به این خاطر خداوند بر این مومنان خودش درود و صلوات می‌فرستد و این یک رحمت خاصی است که صابران در آن غرق هستند و این تشویقی است از طرف پروردگار تا در این امر مقاوم و پایدار باشند و در ضمن با صبرشان هدایتشان را قطعی و مسلم کردند در حالی که برای بسیاری از انسان‌ها برای هدایت یافتن از جانب پروردگار یک آرزو به حساب آمده است در حالی که برای صابران هدایتشان قطعی تلقّی شده است. پس چرا این موقعیت با ارزش را از دست بدهیم، موقعیتی که خداوند بر آن وعده قطعی داده است.
خداوند در سوره بقره آیه 155 و 156 و 157 می‌فرماید: وَ بَشِّرِ الصَّابِرینَ * الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ * أُوْلَئکَ عَلَیهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ رَحْمَة وَ أُوْلَئکَ هُمُ الْمُهْتَدُون
و بشارت ده به استقامت‌کنندگان! * همان کسانی که چون مصیبتی بر آن‌ها وارد شود گویند: همانا ما از آن خداییم (ملک حقیقی اوییم به ملاک آنکه خلق و حفظ و تدبیر امور و اعدام ما به دست اوست) و همانا به سوی او باز خواهیم گشت. * آن‌ها هستند که بر آن‌ها درودها و رحمتی از جانب پروردگارشان می‌رسد، و آن‌ها هستند که رهیافته‌اند.
دنیای فانی با بلا و مصیبت آمیخته و عجین شده است و چه خوب است که شخص مومن از این شش عنایت خداوند بهره‌مند شود و هم از این بلایا عبرت‌های ارزشمندی را کسب کند.
بهترین راه برای آسوده بودن و آرامش داشتن در بین ناگواریهای زندگی و شدائد و سختی‌هایی که به بندگان وارد می‌شود صبر کردن در برابر آن‌ها می‌باشد که بدون صبر و طاقت و استقامت در مقابل آن‌ها انسان را از پای در می‌آورد بنابراین اندکی از فوائد و ویژگی‌های صبر سخن گوئیم و آیات مربوط به آن ویژگی را بیان نمائیم:
اینکه شخصی در برابر مشکلات صبور است هیچگاه فکر نکند که از خودش است و یا خودش توانسته است که بر این فضیلت باقی بماند در حالی که ریشه و منشأ صبر از خداوند متعال بوده است و چیزی از خود نداشته است بلکه اوست که به او عنایت داشته است و باید بر این نعمت شکر زیادی را به جا آورد لذا نه تنها صبر بلکه هر توفیق دیگری، از ناحیه خود او می‌باشد. چنانچه خداوند در سوره نحل آیه 127 می‌فرماید: وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُکَ إِلاَّ بِاللَّه - و (بر ابلاغ رسالت) صبر کن و صبرت جز به (توفیق و یاری) خدا نیست. بنابراین فرد صابر باید شکر خداوند را به جا آورد و بسیار حائز اهمیت است اما اغلب افراد از آن غافل هستند و توجه ویژه‌ایی نسبت به آن ندارند این است که صبر باید به همراه شُکر باشد و همانطور که خداوند این امر مهم را چهار بار با عبارت لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ در قرآن کریم وارد نموده است و آن‌ها عبارتند از: سوره سبأ آیه 19، سوره لقمان آیه 31، سوره شوری آیه 33 و در سوره ابراهیم آیه 5 چنین می‌فرمایند: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ إِنَّ فی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُور
و حقّا که ما موسی را با نشانه‌ها و معجزات خود (مانند عصا و ید بیضا و کتاب تورات) فرستادیم که قوم خود را از تاریکی‌ها (ی جهل و کفر و فسق) به سوی نور (ایمان) بیرون آر، و ایّام اللَّه را (روزهای منسوب به خدا نظیر روزهای پیروزی و شکست و حدوث نعمت‌های بزرگ و حادثه‌های تلخ و اعیاد و وفیات مذهبی را) به یادشان بیاور که همانا در این (تذکر) نشانه‌هایی (از تنبّه و عبرت) است برای هر شکیبای سپاسگزار.
و شکر گذاری به این خاطر است که مشکلات و سختی‌ها از نعم الهی محسوب می‌شود و در حقیقت در آن محنت حکمتی در کار بوده که ما انسان‌ها نسبت به آن جهل داریم و خداوند دانایِ حکیم است.
دیگر اینکه صبر سبب رضایت الهی واقع می‌شود چرا که او خود بر این عمل امر فرموده است البته به شرطی که شکیبائی به خاطر خداوند متعال باشد در نتیجه خشنودی او به دنبال خواهد داشت؛ و خداوند در سوره مدّثر آیه 7 می‌فرماید: وَ لِرَبِّکَ فَاصْبِرْ و برای پروردگارت شکیبایی کن.
ویژگی دیگری که دارد کلیدِ ورود به بهشت برین است و با صبر و شکیبائی می‌توان به این ورود، دست پیدا کرد و مسئله مهم‌تر این است که با ابزاری مثل صبر می‌توان چهره‌های صابران و مجاهدان را هم محک زد و هم شناخت که آیه مربوط به آن دو گذشت.

انواع صبر:

در مقام صبر، انواع گوناگونی وجود دارد که هر یک نسبت به دیگری درجه و رتبه‌اش بالاتر و ارزشمندتر می‌باشد.
از حضرت أمیر المؤمنین علیه السلام است که پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: الصبر ثلاثة:
1. صبر عند المصیبة - صبر در نزد مصیبت
2. و صبر علی الطاعة - صبر بر طاعت
3. و صبر عن المعصیة - صبر از معصیت
فمن صبر علی المصیبة حتی یردها به حسن عزائها کتب الله له ثلاث مائة درجة ما بین الدرجة الی الدرجة کما بین السماء الی الارض
و من صبر علی الطاعة کتب الله له ستمائة درجه ما بین الدرجة الی الدرجة کما بین تخوم الارض الی العرش
و من صبر عن المعصیة کتب الله له تسعمائة درجة ما بین الدرجة الی الدرجة کما بین تخوم الارض الی منتهی العرش. (14)
پس آنکه صبر بر مصیبت کند، خدای تعالی برای او سیصد درجه واجب می‌فرماید که میان هر درجه تا درجه دیگر به قدر میان آسمان تا زمین است.
و آن که صبر بر طاعت کند برای او ششصد درجه واجب می‌گرداند که میان هر درجه تا درجه‌ای به قدر فاصله زمین تا عرش است.
و آن که صبر بر معصیت کند، برای او نهصد درجه واجب می‌دارد که که میان هر درجه تا درجه‌ای به فاصله زمین تا انتهای عرش است.

آثار صبر

یکی از اثرهای آن این است که شخص صابر از مکاری‌های شیطان و دشمن ایمن است از اینرو شخصی که ترس و طمع داشته باشد و یا تقوا را در پیش راه خود قرار ندهد دشمن به راحتی می‌تواند نفوذ کند که برای خنثی کردن آن نیاز به صبر و تقوا داریم در این حال است که از دست دشمنان آرامش خاطر و امنیت پیدا می‌کنیم.
و خداوند در سوره آل عمران آیه 120 می‌فرماید: إِنْ تَمْسَسْکُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْکُمْ سَیِّئَةٌ یَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا یَضُرُّکُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً إِنَّ اللَّهَ به ما یَعْمَلُونَ مُحیط
اگر به شما خیر و نیکی برسد آن‌ها را بد حال می‌کند، و اگر بدی و ناخوشیی برسد آن‌ها بدان شاد می‌شوند و اگر صبر کنید و پروا پیشه کنید نیرنگ آن‌ها هیچ زیانی به شما نمی‌رساند، مسلّما خداوند به آنچه انجام می‌دهند (از نظر علم و توان) احاطه دارد.
از اینرو در برابر افراد حسود که یکی از خصوصیات این افراد اینگونه است که از رشد اشخاصی ناراحت می‌شوند بخواهیم رهایی یابیم داروئی جز صبر و تقوا شفاء بخش نیست و لذا وقتی از روحیّات دشمن با خبر هستیم باید به داروی متناسب خودش عمل کرد تا کاساز باشد.
مورد دوم، مددهای غیبی الهی است که به کمک شخص صابر می‌آید و این مدد در صورتی است که به مقاومتی ارزشمند مجهز باشیم و آن صبر به همراه تقوا می‌باشد و گرنه بدون تقوا چیزی جز لجاجت و یکدندگی نیست چنانچه خداوند در سوره آل عمران آیه 125 می‌فرماید: بَلی إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ یَأْتُوکُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُسَوِّمینَ
چرا اگر صبر کنید و پروا پیشه کنید و آنها به همین فوریت و جوش و خروش به شما روی آورند، پروردگارتان شما را با پنج هزار از فرشتگان نشاندار یاری می‌کند.
و حتمی بودن پیروزی و غالب شدن بر مشکلات و بلایا از آثار صبر به شمار می‌آید بنابراین شرط موفقیت در این امر، صبر و مقاومت است که خداوند متعال، بی‌کم و کاست به وعده‌هایش عمل می‌کند که در سوره اعراف آیه 137 می‌فرماید: وَ تَمَّتْ کَلِمَتُ رَبِّکَ الْحُسْنی عَلی بَنِی إِسْرائِیلَ به ما صَبَرُوا سخن نیک پروردگارت بر بنی اسرائیل (وعده پیروزی آن‌ها) به پاداش صبر آنان کاملا تحقق یافت.
و سلام و تحیت فرشتگان در بهشت و اخذ پاداش اعلی از دیگر آثارهای صبر است.
2. اجابت و دعا: «الإجابة منّی و الدّعاء منکم»
نفس دعا باید دارای شرایط و خصوصیاتی باشد تا به اجابت برسد و دعایی که از نظر منطقی به دور باشد و به جا نباشد مسلما به اجابت نخواهد رسید و حتی با وجود مقتضی اجابت دعا قطعی نیست بلکه موانع اجابت هم باید از بین برود.
چطور وقتی، در حوضی که پر از لجن است اگر حوض را از آب زلال و شفاف پر کنیم آب زلال فاسد می‌شود چون مانع وجود دارد که نمی‌گذارد آب، پاکیزه بماند. بنابراین می‌توان لقمه و غذای حرام، سالم نبودن نیت انسان و مصلحت نبودن در اجابت دعا را از موانع اجابت برشمرد.
بنابراین با وجود مقتضی و عدم موانع، دعا سالم است و به اجابت خواهد رسید چنانکه خداوند در سوره بقره آیه 186 می‌فرماید: فَإِنی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لیِ
(بگو که) من حتما (به همه) نزدیکم، دعای دعاکننده را هنگامی که مرا بخواند اجابت می‌کنم.
و همچنین آیه دیگری وجود دارد که این آیه شریفه را در اتمام جلسه‌ها و دیگر برنامه‌ها از آن یاد می‌کنیم و با خواندن آن به لطف پرودگار دعاهایمان به اجابت می‌رسد که در سوره نمل آیه 62 می‌خوانیم: أَمَّن یجُیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَ ءِلَهٌ مَّعَ اللَّه قَلِیلًا مَّا تَذَکَّرُون
(آیا آن شریکان بهترند) یا کسی که (دعای) شخص گرفتار را هنگامی که او را می‌خواند، پاسخ می‌دهد و آسیب و گرفتاریش را برطرف می‌سازد، و شما را جانشینان (روی) زمین قرار می‌دهد (جانشینان خدا در روی زمین، و حاضران در جای رفتگان)؟ آیا با خدای یکتا معبودی هست؟ بسیار اندک متذکّر می‌شوید!
اگر به این آیه توجه داشته باشید، می‌بینید عبارت الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ در بین یجُیبُ و یَکْشِفُ السُّوءَ قرار گرفته است یجیب به این معنا است که خداوند پاسخ می‌دهد و اجابت می‌کند و عبارت یَکْشِفُ السُّوءَ به این معنا است که خداوند سوء و گرفتاری را برطرف می‌کند و این تاکیدی است برای استجابت دعا، از اینرو با این وجود خداوند دعای کسی را که واقعا مضطر است را به اجابت خواهد رساند.
وقتی بنده از بنده‌ایی درخواست می‌کند قبل از آن کارهایی را انجام می‌دهد تا مبادا جواب رد بشنود از جمله درست بیان کردن، مودبانه برخورد کردن و... بنابراین دعایی را که خداوند وعده داده است به اجابت می‌رساند باید درخواست و دعا کردن بنده، باید طبق چهار چوب و آدابی صورت بگیرد از اینرو چندی از این آداب را از بیان قرآن کریم به سخن می‌آوریم.

آداب دعا از دیدگاه قرآن کریم

1. فقط خدا را خواندن و قطع امید از غیر او:

شخص مضطر کسی است که امیدش فقط به خدا باشد و از غیر او امیدی نداشته باشند چنانچه قبلا در سوره نمل آیه 62 خواندیم.

2. دعا به همراه عمل:

خداوند درخواست کسانی را که ایمان آورده و عمل‌های شایسته انجام می‌دهند را اجابت می‌کند چرا که در سوره شوری آیه 26 می‌فرماید: یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ

3. خدا را در حال بیم و امید خواندن:

برای اینکه از خداوند درخواست کنیم او را هم در حال امید و هم در حال بیم بخوانیم و در برابرش خاضع باشیم همان طور که حضرت زکریا و انبیاء این گونه خدا را می‌خواندند که خداوند در سوره انبیاء آیه 90 می‌فرماید: یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً
پیوسته از ما در حال امید و بیم دعا و درخواست داشتند، و همواره در برابر ما خاضع و بیمناک بودند.

4. دعای توأم با اخلاص

خداوند در سوره مومن آیه 14 می‌فرماید: فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ
پس خدا را در حالی که طاعت و عقیده را برای او خالص کرده باشید بخوانید.

5. دعای توأم با تضرّع و مخفیانه

خداوند در سوره اعراف آیه 55 می‌فرماید: ادْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً
پروردگارتان را به تضرع و زاری و نهانی بخوانید

6. دعا در ساعاتی خاص

دعا کردن در هنگام سحر تا زمانی که خورشید بدمد بهترین وقت برای اجابت دعا است، و تمام درهای آسمان در آن اوقات مفتوح است و نسیم رحمت بر دعا کننده می‌وزد، و روزیهای خلائق تقسیم می‌شود، و حوائج بزرگ بندگان برآورده می‌شود؛ و خداوند در سوره انعام آیه 52 می‌فرماید: الذین یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِی کسانی را که پروردگار خود را صبحگاه و شامگاه می‌خوانند.

7. یقین داشتن به اجابت دعا

حضرت صادق علیه السلام فرمود: إِذَا دَعَوْتَ فَظُنَّ أَنَّ حَاجَتَکَ بِالْبَاب هر گاه دعا کردی گمان کن که حاجتت بر در خانه است. (15)

9- قبل از دعا بسم الله بگوییم:

پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: لَا یُرَدُّ دُعَاءٌ أَوَّلُهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم دعایی که اولش با بسم الله باشد رد خور ندارد. (16)

10- دعا همراه با صلوات:

حضرت صادق علیه السلام فرمود: لَا یَزَالُ الدُّعَاءُ مَحْجُوباً حَتَّی یُصَلَّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (17)
پیوسته دعا محجوبست (و میانه آن و استجابتش حجاب و پرده‌ای حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود (که آنگاه پرده و حائل برطرف شود). دعا همراه اعتراف به گناهان باشد.

11- اصرار در دعا

امام صادق علیه السلام می‌فرماید: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ کَرِهَ إِلْحَاحَ النَّاسِ بَعْضِهِمْ عَلَی بَعْضٍ فِی الْمَسْأَلَةِ وَ أَحَبَّ ذَلِکَ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ أَنْ یُسْأَلَ وَ یُطْلَبَ مَا عِنْدَه (18)
التماس و پافشاری مردم در برابر هم خوشایند ذات حق نیست، و همین التماس و پافشاری در برابر ذات حق محبوب و خوشایند او است. خداوند عز و جل دوست دارد که به پیشگاهش نیاز برند و حاجت بخواهند.

12- دعا با اسماء الهی

خداوند در سوره اسراء آیه 110 می‌فرماید: قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَیًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنی
بگو: اللَّه را بخوانید یا رحمان را بخوانید (اسمی را که بر ذات واجب یگانه واجد همه کمالات وضع شده، یا اسمی را که به لحاظ صفات او وضع شده) هر یک را بخوانید (اشاره بر یک ذات پاک است) زیرا برای او بهترین نام‌هاست (که برخی دلالت بر ذات و برخی بر صفات ذات و برخی بر صفات فعل دارد)

13- اعتراف به گناهان

امام صادق علیه السلام می‌فرماید: إِنَّمَا هِیَ الْمِدْحَةُ ثُمَّ الثَّنَاءُ ثُمَّ الْإِقْرَارُ بِالذَّنْبِ ثُمَّ الْمَسْأَلَةُ إِنَّهُ وَ اللَّهِ مَا خَرَجَ عَبْدٌ مِنْ ذَنْبٍ إِلَّا بِالْإِقْرَار (19)
راه درخواست و مسألت این است: ابتدا مدح و تمجید بعد ثنا و ستایش، بعد اعتراف به خطا کاری و معذرت و پوزش از گذشته‌ها، بعد درخواست حاجت. این را بدانید. به خدا سوگند که هیچ کس از قید گناهان خارج نمی‌شود، جز با اعتراف و معذرت‌خواهی.

14- دعا توأم با ستایش خداوند

نبی اکرم (صلی الله علیه و آله): می‌فرماید: إِنَّ کُلَّ دُعَاءٍ لَا یَکُونُ قَبْلَهُ تَمْجِیدٌ فَهُوَ أَبْتَرُ إِنَّمَا التَّمْجِیدُ ثُمَّ الدُّعَاءُ قُلْتُ مَا أَدْنَی مَا یُجْزِئُ مِنَ التَّمْجِیدِ قَالَ قَالَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّل (20)
هر دعائی که قبل آن ثناء خدا نباشد ناقص است پرسیدم کمترین حد ثنا گفتن چیست؟ فرمود: خداوندا تو اوّلی که پیش از تو چیزی نباشد و آخری که بعد از تو چیزی نباشد و تو ظاهری که بالاتر از تو نباشد و تو پنهانی که از تو چیزی جدا نیست و تو عزیز و حکیمی.

نتیجه گیری:

در برابر مصیبتهایی که از طرف خداوند به انسان‌ها می‌رسد باید صبر را پیشه خود بسازد و برای اینکه از این سختی‌ها نجات یابد و به آرامش برسد راهی سریع‌تر و کارسازتر از صبر و تقوا پیشگی نیست. البته فراموش نشود شکر هم باید توأم با صبر باشد.
و بیشترین رابطه‌ایی که بین خداوند و بنده صورت می‌گیرد این است که در زمان مشکلات از خداوند طلب و درخواستهای زیادی دارد و این خواهش‌ها بهتر است به همراه آداب ویژه‌ایی باشد اینکه در اول با نام خداوند و صلوات بر محمد صلی الله علیه و آله و آل او شروع و خداوند را ستایش و به گناهانش اعتراف کند و به صورت تضرع و از روی اخلاص آن را بیان کند و از دعایی که می‌کند یقین به اجابت آن داشته باشد به گونه‌ایی که آن را در پشت در احساس کند.

پی‌نوشت‌ها:

1. علی مشکینی، تحریر المواعظ العددیة، 429
2. محسن، قرائتی، تفسیر نور، 1 / 240
3. سید رضی، نهج البلاغة، 199
4. محسن، قرائتی، تفسیر نور، 1 / 241
5. محمد محمدی، اشتهاردی، غم نامه کربلا، 142
6. علی، سلگی نهاوندی، ارشاد القلوب - ترجمه سلگی، 1 / 323
7. عبد الرزاق، گیلانی، مصباح الشریعة - ترجمه عبد الرزاق گیلانی، 545
8. محمد باقر بن محمد تقی، مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، 64 / 243
9. عبد الرزاق، گیلانی، مصباح الشریعة - ترجمه عبد الرزاق گیلانی، 544
10. محدث عاملی- زین العابدین، کاظمی خلخالی، الجواهر السنیة - کلیات حدیث قدسی، 159
11. محمد باقر بن محمد تقی، مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، 68 / 80
12. حسین، جناتی شاهرودی، آرام بخش دل داغدیدگان، 75
13. محسن، قرائتی، برنامه درسهایی از قرآن سال 68، 2
14. اسماعیل، مجد الادباء خراسانی، تسلیة العباد، 66


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
chocolate چهارشنبه 12 اردیبهشت 1397 02:54 ق.ظ
I am really impressed with your writing skills as well as with the layout on your weblog.
Is this a paid theme or did you modify it yourself? Either
way keep up the nice quality writing, it's rare to see a great blog like this one today.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر